Gisteren nog een droom…vandaag werkelijkheid

Na vele jaren doorgebracht te hebben te midden van de Europese beschaving, na vele jaren gewijd te hebben aan een buitengewone en exemplarische activiteit, met als voorbeeld Florence Nightingale, een legende waarvoor ik de diepste bewondering heb, en na vele jaren nadenken en werken, heb ik de ware eer en het genoegen om u de oprichting van de socio-culturele organisatie “Pingo de Gente” voor te stellen.

De organisatie werd opgericht om de meest achtergestelde Braziliaanse jongeren vanaf het eerste middelbaar te helpen bij hun ontwikkeling en om hen vertrouwd te maken met informatica, taal, sport en muziek.

Een volledig gratis eerstelijnsbegeleiding op school wordt gesuperviseerd door bekwame professionals die de jongeren begeleiden tot op het einde van het middelbaar.
Deze professionals zetten dag na dag, met zachtheid, geduld en toewijding, de deur naar kennis beetje bij beetje open. Zij bereiden de jongeren voor zodat ze een plaats in de samenleving zouden kunnen innemen en opdat ze zouden kunnen genieten van een betere levenskwaliteit.
Meer dan de helft van de Braziliaanse jongeren wordt geboren in arme milieus. Ze maken het middelbaar onderwijs af, maar hebben geen enkele professionele voorbereiding. Door gebrek aan financiële middelen en de onmogelijkheid om verder te studeren, belanden zij op de “gemakkelijkere” wegen, namelijk: drugs, prostitutie, diefstal, alcoholisme,… In één woord: ze belanden in de hel!
De Braziliaanse kranten schudden ons wakker voor dit alledaags probleem.

Na 27 jaar niet in Paraguaçu te zijn geweest, bevind ik me opnieuw in een rustige stad, op
485 km van São Paulo. De stad telt ongeveer 43.889 inwoners en de arme klasse is er in de meerderheid. Deze stad werd opgericht in 1915, en heeft een oppervlakte van 1000 km². Bij de oprichting telde ze ongeveer 20000 inwoners, waarvan het merendeel vrouwen.

Ik stel vast dat er soms gruwelijke jeugdcriminaliteit heerst…de straat, tienermoeders, tienervaders. Ook de graad van analfabetisme bij de volwassenen is opmerkelijk. Is er hier een gebrek aan middelen? Zeer zeker, er is aan weerskanten een gebrek aan menselijke investeringen.

Het leerproces is soms pijnlijk: de regels respecteren, respect hebben voor jezelf en voor anderen, en respect voor de groep in het algemeen. Dit zijn essentiële waarden voor een goede opvoeding, want hierdoor zullen de jongeren het hoofd kunnen bieden aan de wereld van morgen.

Mijn eigen persoonlijke en professionele ervaringen zullen me kracht geven in mijn opzet: toegang tot het onderwijs en een eerlijke baan is een garantie voor een betere psychische en mentale levenskwaliteit. Ook de ontdekking van andere culturen door te lezen vormt eveneens een noodzakelijke en nuttige therapie.

Hoeveel jongeren uit Paraguaçu kregen de kans om een boek te lezen? Hoeveel kinderen hebben het genoegen gekend om via het lezen van een boek de wereld rond te reizen samen met helden en avonturiers, en hebben zo andere beschavingen leren kennen? Jammer genoeg niet veel!

Ik ben er zeker van dat de jeugd van Barra Funda, Vila Nova, Vila Mirim, etc., bang is voor de toekomst. Maar we zijn allemaal bang voor het “onbekende”. Als we zo verder blijven handelen en er niets aan doen, dan zal de ondergang van die jongeren onvermijdelijk zijn. Maar als we nu onze verschillen opzij zetten, is er een kans om samen de jeugd uit Paraguaçu sterker te vormen op cultureel gebied.
Ik ben er zeker van dat die jeugd geen praatjes wil die wegwaaien met de wind mee, maar blijvende acties!

Samen met de organisatie “Pingo de Gente”, kunnen we die angst handig overwinnen en ons van vragen zonder antwoorden verlossen, door het begrip van het leven, de verantwoordelijkheid, de preventie en de interventie.

“Pingo de Gente”ontstond niet om over die jeugd te oordelen, maar om ze de hand te reiken en hun verdienstelijkheden te erkennen en zo samen met de weg te bewandelen. Ze worden gesteund door eersterangs professionals om alle misvattingen, onrechtvaardigheden en tekortkomingen tot een minimum te beperken. Onze hulp baseert zich op respect, begrip en verdraagzaamheid.

De socio-culturele organisatie “Pingo de Gente” helpt eveneens de arme kinderen door ze meer medische opvolging te geven, samen met geschikte organisaties die zorgen voor een beter en professioneel onthaal. Daarbij wordt de fundamentele waarde van de vrouw in de maatschappij en binnen het gezin niet vergeten. We zijn bereid om naar hen, naar hun problemen en naar hun vragen te luisteren. Samen proberen we de meest geschikte en definitieve oplossingen te vinden, zowel op professioneel en maatschappelijk niveau als op gezinsniveau.

Vanaf heden is onze hoofddoelstelling het opstellen van een register van alle huisvrouwen in Paraguaçu die “per dag, per uur of per maand” betaald worden. Zodra ze in dienst zijn bij iemand, moet en zal dat werk erkend worden. Het is een correcte en legale verdienste. In die sector bestaan er nog steeds sterke vooroordelen en een aanzienlijke discriminatie. De opwaardering van het beroep “thuishulp” zou ervoor zorgen dat alle moeders die zich in deze situatie bevinden, hun kinderen een betere maaltijd kunnen bieden tijdens de kerstperiode, en daarbovenop een dertiende maand ontvangen.

De ergste gevoelens die je kunnen overvallen zijn die als je een moeder ziet huilen om de dood van haar kind, een moeder die afstand doet van haar kind of een moeder die weent omdat ze haar kinderen die om eten vragen niets kan geven… Het gebrek aan geschikte middelen, aan begrip, aan moderne voorzieningen, aan moed om de bestaande en geldende wetten toe te passen die dit leed zouden kunnen vermijden, maken van de moeders in Paraguaçu toonbeelden en martelaressen van een stilzwijgend systeem. U kunt me geloven, ik weet goed waarover ik spreek. Die moeders hebben al veel gehuild. Genoeg!

We richten ons eveneens op een betere waardering van en een ware liefde voor de derde leeftijd, onze “wandelende encyclopedie”.

Elke waardige maatschappij weet dat een goede levenskwaliteit van een bevolking begint bij de gezondheid en de opvoeding. Zonder deze twee essentiële pijlers, wordt het individu een verstoteling binnen de maatschappij met alle ongemakken en gevolgen van dien. Een gelukkige bevolking is een goed opgeleide bevolking in goede gezondheid.
U mag bidden… ontzeg u dat niet, want zonder geloof en een actief religieus leven, zijn we niets. Maar met enkel de hulp van het gebed, zal u nooit genezen. Wat we nodig hebben, zijn geneesmiddelen, behandelingen, uitstekende medische onderzoeken en preventie op alle gebieden. We hebben ook nood aan vorming voor bekwame en verantwoordelijke professionals en een zorgzaam en respectvol onthaal zodat we de patiënten dag en nacht een luisterend oor kunnen bieden.
Aangezien ik werkzaam ben in de gezondheidssector, kan ik nergens voorbij gaan zonder het te hebben over één van de grootste problemen in Paraguaçu, namelijk kanker!
In verhouding tot het aantal inwoners, treft die ziekte een groot aantal mensen, ongeacht hun geslacht, leeftijd en sociale klasse, maar gewoonlijk worden de armen en de lage middenklasse getroffen. Velen zijn ziek, sommigen genezen en vele anderen geven helaas hun ziel vroegtijdig terug aan de schepper.

Mijn familie heeft al vier familieleden verloren.
Te midden van zoveel frustratie, is er toch een lichtpuntje: de beschermengelen van Paraguaçu, namelijk de brandweerlui, die zich dag en nacht wijden aan hun dienstverlening. Ik vraag me soms af wat het lot zou zijn van deze bevolking, en in het bijzonder de armsten, zonder de hulp van de brandweerlui. Ze staan klaar voor de bevolking. Weliswaar hebben ze een gebrek aan materiële middelen en aan mensen, maar hun lach, toewijding en respect zijn steeds aanwezig.

Doordat ze de noden van de bevolking door en door kennen, brengen ze op hun manier saamhorigheid, geloof en gelijkheid.

De nodige veranderingen komen wel tot stand, maar “Pingo de Gente” gaat in de tussentijd met enthousiasme, durf en volkomen bescheidenheid op zoek naar een betere toekomst. U verdient het!

Een notoire Europese persoonlijkheid zei: “het respect van anderen, en in het bijzonder de meest kwetsbaren, is een teken van een echte democratie”. Om die reden en vele andere, nodig ik alle mannen en vrouwen van goede wil uit om eens in het bijzonder te denken aan Brazilië, mijn land, en aan de kinderen die “vandaag de rol van volwassene spelen”, om ze te helpen om de eerbiedwaardige mannen en vrouwen van morgen te worden.

Neen, u bent niet verantwoordelijk voor al de “ellende in de wereld”, in het bijzonder die van een land zoals Brazilië, maar nadien zal u kunnen zeggen: “ik heb meegewerkt aan de bewustmaking van die werkelijkheid en ik ben trots dat ik er deel van uitmaakte”.

Laten we samen de trein van de solidariteit nemen. Help ons bij elke stap het vertrouwen, het doorzettingsvermogen, het respect, de verantwoordelijkheid en de toewijding te verspreiden met het oog op een correcte en geschikte culturele opvoeding en een toekomst zonder vrees, met een absoluut vertrouwen in de hedendaagse jeugd.

Ik doe een oproep in het duister, naar alle verantwoordelijken van buitenlandse filialen, gevestigd in Brazilië.
Een oproep en een geste voor de jongeren uit mijn stadje. Ik ben er zeker van, u zult de afreis van deze trein, die vertrekt voor een lange maar aangename en productieve reis, niet missen.

“Créer, c’est se souvenir…les souvenirs sont une source d’énergie, de courage et d’espoir”.
“Creëren is zich herinneren… herinneringen zijn een bron van energie, van moed en van hoop”.
Victor Hugo.

Moge God met u zijn.

Maria Madalena Gonçalves dos Santos
Voorzitster stichtster
Socio-culturele organisatie “Pingo de Gente”. Internationale NGO, Brazilië, België, Europa.